X
تبلیغات
رایتل
شهید علیه السلام
بسم اللهِ الرَّحمن الرَّحیم
شهید علیه السلام

بگذارید نام و یاد شهدا رنگ ثابت زندگی روزمره ی ما باشد. (مقام معظم ولایت)
 
 

زبان های زنده دنیا

 

روزانه

دیدنی‌های قم

نامحرمانه

 

پیوند‌ها

وبلاگ های امیر عباس

شهر مقدس قم

 

موضوعات

سیاست

 

امکانات جانبی

RSS 2.0

برای اطلاع از به روزرسانی وبلاگ‌ها، در خبرنامه عضو شوید.





Powered by WebGozar

 
 

Weblog’s Theme By Namahramane

چه کسی دروغ می‌گوید؟

چهارشنبه 11 آذر 1388


اشاره: همان گونه که در تصویر مشاهده می­‌کنید و در ایام انتخابات هم زیاد دیدید، مدعیان اصلاحات دروغ را ممنوع نمی­‌دانستند، بلکه «دروغ ممنوع» را ممنوع اعلام کردند، یعنی دروغ را آزاد اعلام کردند. جالب اینکه رئیس جمهور قانونی و منتخب مردم و مورد تأیید رهبر معظم انقلاب را به دروغ­‌گویی متهم کردند و از همان ابتدا دروغ و تهمت و توهین و بی­‌ادبی و خشونت را، روی­‌کرد اصلی خویش قرار دادند.


 میرحسین موسوی با چند دروغ بزرگ پا به عرصه­‌ی رقابت­‌های انتخاباتی گذاشت. نخست اینکه خود را معتقد به ولایت فقیه و پیرو رهبر معظم انقلاب معرفی کرد. دیگر اینکه مشی خود را قانون گرایی با محوریت قانون اساسی اعلام کرد و مهم­تر از همه اینکه مدعی شد پیرو حضرت امام خمینی (ره) می باشد. این دروغ­‌ها باعث شد بخشی از امت شهید پرور – که ساده دل تر بودند - به سمت میرحسین تمایل پیدا کنند. همان موقع با اینکه این جانب می­‌دانستم میرحسین در چه حال و هوایی سیر می­‌کند، اما عرض کردم میرحسین خطری برای نظام مقدس جمهوری اسلامی نیست و دلایل خود را نیز اعلام کردم [لینک]. جدی شدن رقابت باعث بروز چهره واقعی میرحسین شد. آنجا که غرور و نخوت خود را ، تمام قد در معرض نمایش قرار داد؛ آنجا که بارها و بارها به رئیس جمهور منخب مردم تهمت دروغ زد، او را مسخره کرد و از بدیهی­‌ترین اصول شناخته شده اخلاق و ادب دوری جست و آنجا که با نفاق شیطانی، سعی در انحراف افکار عمومی و گل آلود کردن جریان شفاف خدمت رسانی شد.

از آنجا که دروغ دیرنمی­‌پاید، هر چه از بمب خبری ورود میرحسین به عرصه انتخابات دهم گذشت، هواداران اندکش، کمتر شدند، چرا که اصولاً اغلب ایشان طرف­دار میرحسین نبودند، بلکه ارادتمندان امام خمینی(ره) و دل بسته اسلام ناب محمدی(ص) و نظام مقدّس جمهوری اسلامی بودند و فریب ظاهر دروغین میرحسین را خورده بودند. بخشی از مردم غیور و انقلابی که دور میرحسن جمع شده بودند، بلافاصله سؤال­‌هایی پرسیدند که هیچ گاه پاسخ داده نشد.

مردم از میرحسین می­‌پرسیدند: از کدام امام سخن می­‌گویی؟ اگر منظورت امام خمینی(ره) است، که امام همواره تعریف دشمن را نشانه انحراف می دانستند [لینک]، پس چرا امریکا و انگلیس و رژیم صهیونیستی برای تو (میرحسین) هورا می­‌کشند. چرا منافقین از تو طرف­داری می‌کنند؟ چرا به نظام تهمت می­‌زنی؟ چرا برای ادعای تقلبت حتی یک دلیل نداری؟ تو که دم از قانون می­‌زدی، پس چرا پس از انتخابات و پس از سخنان رهبر انقلاب و اعلام نظر شورای نگهبان، مردم را به خیابان کشاندی تا آن جرائم اتفاق افتاد؟ وقتی آن جرائم اتفاق افتاد، چرا با بیگانگان و دشمنان هم‌نوا و هم­‌داستان شدی؟ چرا رسانه­‌های امریکای جهان خوار و انگلیس کثیف از تو حمایت کردند؟ تو که خود را بسیجی می‌دانستی، چرا طرف دارانت با اشاره تو، به بسیج و بسیجی حمله ور شدند؟ چرا مردم عادی را کتک زدند و کشتند و اموالشان را به آتش کشیدند؟ مردم سؤال می­‌کنند که آیا این بود صداقت و اخلاق و خط امامی که از آن دم می­‌زدی؟ این گونه بود که همان اندک طرف­دارن هم از اطراف میرحسین پرکشیدند و آنچه باقی ماند، عوامل گروهک­‌ها و معدود کسانی (چند هزار نفر در کل ایران) که اساساً با نظام و اسلام سر مخالفت دارند، که باید گفت این تعداد اندک و این معاندین با نظام و اسلام مبارک میرحسین!

بار دیگر به تابلو مدعیان اصلاحات نگاه کنید! روی «دروغ ممنوع» خط قرمز کشیده‌اند نه روی «دروغ»! یعنی دروغ را ممنوع ندانسته­‌اند، بلکه «دروغ ممنوع» را ممنوع اعلام کرده‌ا‌‌ند، یعنی دروغ را آزاد می‌­دانند. این گونه است که با دروغ به میدان آمدند، با دروغ ادامه دادند و همچنان دروغ می‌گویند. دیدیم که دروغ دیرنمی‌­پاید و یادمان نمی­‌رود که دروغ­‌گو دشمن خداست.


| 10:38 ق.ظ | چهارشنبه 11 آذر 1388 | لینک | امیر عباس | یادِ شهید [13]